Bureaucratie hindert internationalisering

De UT is eerder een Nederlandse universiteit die onderwijs geeft in het Engels dan echt een internationale universiteit. Dat stelt Dinesh Thirupuvanarajah in zijn masterscriptie. Hij onderzocht hoe de faculteit MB inspeelt op internationalisering. De mix van een bureaucratische en een open cultuur maakt een geslaagde internationalisering lastig. Dinsdag studeerde hij af bij de master Business Administration.

De 26-jarige Sri Lankaan onderscheidt twee uitersten in internationalisering. Je kunt je enkel richten op het trekken van buitenlandse studenten, maar er zijn ook universiteiten die in een ander land een campus openen en daar de boel overnemen. Volgens Dinesh zijn enkele Australische universiteiten op die manier actief in Singapore.

`De UT bevindt zich op een schaal van een tot tien bij zes', meent de bedrijfskundige. `Tien is compleet internationaal, een is typisch regionaal. De faculteit MB is op de goede weg. Zeker. Ze bieden beurzen aan en hebben focuslanden. Ze willen groeien naar 35 procent buitenlandse studenten. Dat is het dubbele van nu. Veel gebeurt nu nog te ad hoc.'

Dinesh sprak voor zijn onderzoek met mensen uit het bestuur van de faculteit, met onderzoekers, promovendi, het international office van de UT en diverse studenten. Hij merkte dat er een bureaucratische cultuur heerst aan de bestuurlijke kant, terwijl er veel openheid en professionele autonomie geldt bij de onderzoekers. `Dat maakt een snelle internationalisering moeilijk', stelt Dinesh. `Het is verwarrend, beslissingen worden langzaam genomen. Bovendien wordt er op papier veel beloofd, maar duurt het lang voordat dat papier wordt omgezet in actie.'

Het zijn volgens de Sri Lankaanse student kleine dingen die maken dat de UT meer lijkt op een universiteit die onderwijs geeft in het Engels dan op een universiteit die je met recht internationaal mag noemen. `Het begint als ik het terrein op loop. Staat er Universiteit Twente, maar nergens University of Twente. In het sportcentrum staat overal dames en heren, maar er zijn geen pictogrammen of vertalingen. Net zo in het onderwijs. De colleges zijn in het Engels, maar het gebeurt geregeld dat de slides in het Nederlands zijn, of dat de voorbeelden op Nederland zijn toegespitst.'

In zijn aanbevelingen beschrijft Dinesh twee grotere aandachtspunten. `De faculteit biedt maar twee bacheloropleidingen in het Engels aan. De focus ligt dus nog steeds op de Nederlandse markt. Als ze echt internationaal willen, moeten alle studies op zijn minst tweetalig worden. Een tweede punt zijn de collegegelden. Voor deze master betaal ik 6500 euro. In Amsterdam en Maastricht is dat echter het dubbele. Dat kan een psychologisch nadeel zijn. Goedkoop betekent immers vaak inferieur. If you pay peanuts, you will get monkeys.'

Of zijn bevindingen voor de faculteit ook voor de rest van de UT gelden, durft Dinesh niet te zeggen. `Dat lijkt me een geschikt onderwerp voor vervolgonderzoek. Maar in het algemeen kun je zeggen dat faculteiten die willen internationaliseren er goed aan doen te beginnen met luisteren naar hun internationale studenten. Zij hebben meestal in verschillende landen gestudeerd en kunnen dus goed vergelijken.'

Dinesh Thirupuvanarajah (Foto: Gijs van Ouwerkerk)