Debuutroman met UT-tintje

Vier jaar lang werkte Peter Buwalda, oud-redacteur van UT-Nieuws, als een monnik aan zijn romandebuut Bonita Avenue dat volgende week donderdag in de winkel ligt. Het verhaal over de na de vuurwerkramp uiteenspattende familiebanden tussen Siem Sigerius, de rector van Tubantia University, zijn stiefdochter Joni en haar vriend Aaron speelt gedeeltelijk op de campus.

Peter Buwalda (38) was tussen 1998 en 2002 redacteur van deze krant. `Ik heb daar veel mooie herinneringen aan. Toen ik wegging, had ik het idee dat ik op alle niveaus wat heb meegekregen van de universiteit: van de bestuursvleugel en bijzonder hoogleraren tot studentenhuizen en roeiers die naar de Spelen gaan. Die veelheid aan onderwerpen mis ik wel eens als ik me in mijn cel heb opgesloten.' Na zijn vertrek bij UT-Nieuws werkte Buwalda bij twee uitgevers. In 2006 nam hij ontslag om fulltime te kunnen schrijven.

Hoe heb je dat voor elkaar gekregen, vier jaar schrijven zonder baan?

`Ik ben blijkbaar een sober mens, ik had nog wat geld over en ik kreeg een voorschot van mijn uitgever, De Bezige Bij. Ik heb vier jaar lang als een monnik geleefd, in een strak regime. De laatste twee jaar schreef ik zeven dagen per week, inclusief Kerst, Oud & Nieuw en mijn verjaardag. Als ik een dag slecht presteerde of ziek was, haalde ik dat 's avonds in.'

Nu het klaar is, spring je zeker even flink uit de band?

`Ik heb nu wel wat meer vrijheid, maar de inkomsten uit het boek moeten nog komen. Financieel schraap ik over de bodem.'

Bonita Avenue speelt deels op de campus. Waarom deze omgeving?

`Voor mijn verhaal had ik een vader nodig van zeker statuur en ik had al in gedachten dat-ie kinderen moest hebben die hem te gronde zouden richten. Maar hij moest iets extra's hebben. Dus koos ik voor een rector magnificus die op het punt staat minister van Onderwijs te worden. Ik kon putten uit Utrecht, waar ik Nederlands heb gestudeerd, en Twente. Twente ligt me na aan het hart, ik bewaar warme herinneringen aan de campus. Bovendien wilde ik graag een afwijkend decor van de meeste Nederlandse romans, die zich in Amsterdam afspelen.'

Hoe belangrijk is de vuurwerkramp in jouw leven geweest?

`Niet zo gek belangrijk. Ik heb, net als Aaron, aan de rand van Roombeek gewoond. Ik kon mijn huis niet in, maar ik was geen slachtoffer. Het is frappant dat je jaren langs een blinde muur loopt die opeens explodeert. Het heeft veel indruk gemaakt. Maar dit is geen boek over de vuurwerkramp. Toen ik aan het schrijven was, vergat ik `m zelfs bijna. Maar je kunt natuurlijk geen boek schrijven dat in 2000 in Enschede speelt zonder de vuurwerkramp.'

Die ramp is ook nodig voor je boek.

`Ik heb hem nodig gemaakt. Als ik toch over de vuurwerkramp moest schrijven, zou-ie ook een rol spelen.'

Je uitgever wil ongetwijfeld dat je na vier jaar opsluiting nu het publiek opzoekt. Hoe vind je dat?

`Ik ben misschien een teruggetrokken figuur geweest, maar de openbaarheid in lijkt me leuk. Mijn uitgever steekt veel pr in dit boek. Het kan geen kwaad een groot publiek te bereiken. Ik zal niet voor van alles gevraagd worden, ik ben immers maar een debutant. Ik hoop natuurlijk dat mensen het een goed boek vinden, spannend of meeslepend. Wat goed is? Dat kan ik zelf niet zeggen.'

Met welke schrijvers wil je graag worden vergeleken?

`Ik laat dat aan anderen over. Er zijn niet veel boeken die na jaren nog indruk op me maken. Toen ik begon was mijn drijfveer een boek te schrijven dat mezelf lang bij zou blijven, een boek dat ik zelf graag zou willen lezen.'

Welke boeken zijn dat?

`Dat zou arrogant zijn, gevaarlijk om te vertellen, daar moet ik mee wachten.'

Kom je signeren in de campusboekhandel?

`Er komt een boekhandeltournee en dan doe ik ook Broekhuis aan, ergens in november. Ik weet eerlijk gezegd nog niet of dat in de stad of op de campus is.'

En na die tournee sluit je jezelf weer op?

`Een uitgewerkt plan voor een nieuw boek ligt al klaar. Bij Bonita Avenue was de ongewisheid of het zou lukken mijn grootste vijand. Bij een nieuw boek ben ik dat zelf. Ik vind dat ik iets moet schrijven dat in ieder geval niet minder is dan mijn debuutroman. Ik zal me dus weer opsluiten. Daar heb ik ook zin in hoor. Dit boek schrijven is het leukste dat ik tot nu toe heb gedaan.'

Peter Buwalda: `De laatste twee jaar schreef ik zeven dagen per week, inclusief Kerst, Oud & Nieuw en mijn verjaardag.' (Foto: Keke Keukelaar)