`Groen geeft rugdekking'

Rode banken, ovale fietsstallingen omgeven met groen, strakke waterbakken en een `droogloop' van 150 meter doek. Het Onderwijs- & Onderzoeksplein is deze week zo goed als ingericht. Een project waar Robert van der Horst van het bureau Lodewijk Baljon Landschapsarchitecten sinds 2008 in opdracht van de Vastgoedgroep Drienerlo mee bezig is geweest. `Deze processen duren altijd langer dan gedacht.'

`We hebben gezocht naar rechte randen om de `puistjes' bij Citadel en Ravelijn te effenen', begint Robert van der Horst. `Daar loopt het plein namelijk weg. Er zijn allerlei kruip- en sluipweggetjes. De strakke waterbakken met daarachter een stramien van hagen en een rij met bomen zorgen voor een rechte wand.'

De groenvoorziening heeft nog een andere functie. `Bij dit terrein heb je visueel en qua beleving behoefte aan rugdekking. Je wilt een vertrouwd gevoel realiseren. Daar zorgen de bomen ook voor.'

Het gebouw de Waaier vormt de hoofd-entree. `Het is dé verblijfsplek, met haar collegezalen en het restaurant. Binnendoor zijn alle andere gebouwen te bereiken. Het is net een ziekenhuis: je kunt van de eerste hulp, hup zo binnendoor naar de polikliniek. Met een droogloop wilden we dat buiten ook bereiken.'

Van der Horst vertelt dat de oppervlakte van het plein drie keer de grootte van het stationsplein van Apeldoorn is. `Een behoorlijk object dus. Je ervaart het misschien niet zo, maar als je alles bij elkaar neemt is het enorm groot. De droogloop verbindt op natuurlijke wijze alle ingangen met elkaar. Het laagste deel is 4,5 meter en het hoogste zit op negen. In totaal praat je over een doek van ongeveer 150 meter. De droogloop maakt zo een groot gebaar ten opzichte van de gebouwen. De ondergrond is verhard met asfalt en geeft een schaduwreflectie.'

Voor de bedekking van de overige grond zocht Van der Horst ook naar één materiaalsoort. `Dat is stabilizer geworden, een toplaag waar je gerust met je naaldhakken en je fiets overheen kunt. Het uiterlijk doet een beetje denken aan die Franse pleintjes waar ze jeu de boules spelen.'

In het totale geweld van beton en gebouwcomplexen is er behoefte aan groen, zegt de ontwerper. `Het aantal fietsen waarmee we hier te maken hebben is belachelijk groot. Het plein ligt net te ver van de woningen op de campus om te lopen. En de studenten willen hun tweewieler natuurlijk zo dicht mogelijk bij de ingang neerzetten. We hebben voor ovale fietsstallingen gekozen, omrand door groene hagen. De fietsparkeerplaatsen staan dicht bij het gebouw en zijn zo toch uit het zicht.'

Ook staan er herkenbare banken op het plein. `In een felle kleur die geen pijn doet aan je ogen als de zon schijnt. Je kunt erop zitten en liggen. Ze zijn er in twintig verschillende vormen en zijn uiteraard ook geschikt om op te werken met je laptop.'

De installatie van de `droogloop', sluitstuk van het heringerichte Onderwijs- en Onderzoeksplein. (Foto: Arjan Reef)