Ingezonden: Geen sterke 1 april grap

Laatst viel het 1 april-nummer van het UT nieuws in de brievenbus. Met zes weken vertraging weliswaar, maar de inhoud maakte veel goed: maar liefst twee uitgebreide aprilgrappen!

De eerste ging over nieuw inkoopbeleid. Een mijnheer met een Nyenrode-opleiding - er stond niet bij of hij hem had voltooid, maar dat maakt bij Nyenrode niet zo veel uit - zou geconstateerd hebben dat er UT-breed voortdurend op een schandalige manier met geld werd gesmeten. Dat zou vanaf nu afgelopen zijn: iedereen moest voortaan precies omschrijven wat hij zou willen aanschaffen en keihard maken dat het echt nodig was! Dus niet meer je hoofd om de hoek van de secretariaatskamer steken en Angelique vragen of ze een voorraadje verse potloden wil aanschaffen, maar langs electronische weg melden dat er zeer dringend (dringendheidsgraad 7) behoefte is aan in zeskantig hout gevatte grafietstiften die bij strijken over papier een grijs spoor achterlaten. De omschrijving zal dan centraal gecontroleerd worden en de dringendheidsgraad getoetst aan de terzake ontwikkelde criteria en indicatoren. Verwachte besparing: ettelijke miljoenen per jaar. En het CvB mag ook niet meer zó maar geld uitgeven aan bijvoorbeeld de ontwikkeling van een nieuwe huisstijl. Nou, dat waren ze, denk ik, toch al niet meer van plan want de nieuwe huisstijl is nét klaar. Als aprilgrap vond ik het stukje overigens niet zo sterk: het is zó onzinnig dat geen mens er intrapt.

Leuker was het kadertje op pagina 3 over de inrichting van de nieuwe Ravelijn. Daar schijnt iemand bedacht te hebben dat je mensen met elkaar in vruchtbaar contact kunt brengen door een paar boekenplanken weg te halen, of - in dit geval - minder aan te brengen. De achterliggende gedachte is: het moet maar eens afgelopen zijn met al die autistische boekenlezende kamergeleerden! Waar geen boeken staan, worden geen boeken gelezen en dan krijg je vanzelf zin om met collega's te gaan kletsen. Alsof er achter de gesloten deuren voortdurend boeken worden gelezen. Eerlijk gezegd denk ik dat daaraan nog niet één procent van de werktijd besteed wordt. De tijd van een doorsnee-medewerker gaat op aan werk nakijken van studenten, powerpoint-presentaties maken voor het college, researchactiviteiten, on-line literatuuronderzoek, experimenten, artikelen schrijven en reviewen. En dan natuurlijk nog e-mailen, bijpraten en - binnenkort - bestellingen uitwerken. Maar gewoon een boek zitten lezen?

Helaas ben ik bang dat beide stukjes helemaal niet als aprilgrap bedoeld zijn geweest.

Godfried van Lieshout