Lente gedicht

editie: 
09
jaargang: 
2011

Lente

Witruimtes, de blanco zijden

waarop onze breedband dromen

draaien, zonder heldere ontvanger.

Over een boodschap maar te zwijgen.

 

Luisterend tot ver onder het ruisniveau,

hoor ik op de volle maan

geen woorden maar signaaltonen,

die ik met zekerheid kan onderscheiden,

als de aarde spreekt.

 

Liefst breide ik

een groot rood hart voor jou,

of vrijde iets

ontegenzegbaars.

 

Egbert van Hattem

Reacties

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
CAPTCHA
Deze vraag wordt gesteld om te checken of je geen robotje bent.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.