Snel inzetbare noodwoning

De vele daklozen na de aardbeving in Haïti vorige week zouden baat hebben bij het door Lasse Licht bedachte opvangprincipe. De student industrieel ontwerpen ontwikkelde noodwoningen van semipermanente aard waar slachtoffers tijdens de wederopbouwperiode relatief aangenaam kunnen wonen. Een prototype verschijnt als de subsidie rond is dit voorjaar op de campus. Bewoond en al om te testen hoe leefbaar de woning is.

Schetsen van de semi-permanente woningen die in geval van een calamiteit direct kunnen worden ingezet.

Uit zijn tas haalt Lasse Licht (28) een paar schetsen te voorschijn. `Dit is het idee', zegt hij trots. Op het papier staan geschakelde woningen. Ze verspringen per blok. `Om de uitstraling minder saai te maken.' Voor de huizen ligt een houten vlonder. `Die is functioneel. De leidingen voor water, riolering en elektriciteit lopen er onder door en ze vormen geschakeld een soort wegdek.' De noodwoningen, aangeduid als Dutch Innovative Fast Flexible Emergency Relief Housing Solution (DIFFERHS), hebben een woonoppervlakte van 45 vierkante meter. Er is een badkamer van twee bij twee en een keukentje. `Geschikt voor vier tot zes mensen.'

De student laat nog een plaatje zien. `We kunnen 48 huizen kwijt op een voetbalveld. Mocht er zich in Nederland een ramp voordoen, dan heeft elke club wel een veld over. Kijk, het lijkt net een dorp.' De voordelen zijn volgens Licht enorm. `De afwatering is goed, er is water en elektriciteit aanwezig en het terrein is mooi vlak.'

De gemeente Hengelo legde de opdracht voor het ontwikkelen van de noodwoningen bij de UT neer. `In 2009 hield Hengelo een rampoefening om te kijken of de regio Twente in staat is om 300 duizend mensen op te vangen. Tot nu toe kunnen we 150 duizend mensen kwijt in sporthallen, hotels en vakantieparken. Maar hoe kunnen we nou grote groepen mensen voor langere tijd opvangen?'

Met die vraag ging Licht aan de slag. In de praktijk zijn er volgens hem drie fasen van opvang na een ramp. `Emergency shelters, denk aan tenten, zijn bedoeld voor de eerste paar weken, transitional shelters worden gebruikt voor de wederopbouwperiode en dan volgt uiteindelijk de permanente huisvesting.'

Het belang van semipermanente woningen is volgens de student groot. `Na een ramp stort alles letterlijk en figuurlijk in. Wanneer mensen snel een eigen plek hebben van hoge kwaliteit nemen ze eerder weer deel aan het arbeidsproces. Dat perkt de economische klap in. Daarnaast kun je meer tijd nemen voor opbouw zodat het ook goed gebeurt. In een rijk land wordt de wederopbouwfase geschat op drie jaar. In een arm land zoals Haïti zijn ze na drie jaar nog steeds bezig.'

Volgens Licht zijn de tijdelijke opvanghuizen uniek vanwege de goede prijs-kwaliteitverhouding. `We streven naar een kostprijs van vijfduizend euro voor het maken van de woningen. Daarvoor krijg je een redelijk luxe woonstandaard. Je hebt een echt huis en geen tent. De demontabele woningen worden een soort IKEA-bouwpakketten die iedereen in elkaar kan schroeven. Ze mogen niet zwaarder zijn dan een ton, zodat je in elkaar gezette exemplaren makkelijk met een heftruck kunt verplaatsen.'

Licht studeert naar verwachting in februari af op zijn concept. Een pilot-project is een volgende stap. `Ik ben bezig met de subsidieaanvraag en als dat lukt, bouwen we in samenwerking met vele partijen zoals IAA Architecten en TEHA Holding twee of drie noodwoningen voor studenten op de campus. De huizen blijven twee jaar staan zodat we de kwaliteit van leven, de gevoelswaarde en het demontabele aspect na afloop kunnen onderzoeken.'

Uiteindelijk zullen overheden de noodwoningen moeten aanschaffen. `Idealiter zouden er vijfduizend huizen in Europa beschikbaar moeten zijn, verdeeld over verschillende landen per vijfhonderd stuks. De opslagkosten worden zo gedeeld en in geval van een ramp kan men snel en adequaat optreden. Precies zoals het bedoeld is. Ook verhuurders van vakantiewoningen toonden al interesse. Er is dus markt voor.'

Voor meer informatie: www.differhs.nl.

Lasse Licht (Foto: Arjan Reef)