Lezing Maurice de Hond

De Nederlandse opiniepeiler Maurice de Hond vindt het Nederlandse onderwijs achterhaald. Met deze stelling luidde hij de lezing op de UT, georganiseerd door studievereniging Dimensie, in. De lezing werd bijgewoond door zo’n 50 studenten, en is onderdeel van het programma van het zesde lustrum van de studievereniging.
 
De opiniepeiler stelde het publiek eerst drie vragen: Waarom zat men vroeger met wel 50 leerlingen in een klas? Wie heeft er verplicht blind leren typen op de basisschool? En welke soort heeft een grotere verscheidenheid: de mens of de zebra? Aan de hand van deze drie vragen betoog de Hond over het achterblijven van het onderwijs in de interactieve, multimediale hedendaagse wereld. ‘Het Nederlandse schoolsysteem is totaal niet ingesteld op de toekomst, in vergelijking met de snelheid waarin de technologische veranderingen worden doorgevoerd binnen de samenleving. Jongeren worden gehinderd door de beperkingen van ouderen, en het vasthouden aan hun ervaringen die op dit moment niet langer reeël zijn. De methode van overdracht is te klassiek. Jongeren worden hierdoor niet gestimuleerd door ervaringen uit hun toekomst.’
 
Volgens de Hond zijn docenten vaak minder begaafd in technologie dan hun leerlingen, waardoor het systeem in de tijd van de docent blijft hangen. Hij geeft hierbij het volgende voorbeeld: ‘Zet je iemand die honderd jaar geleden leefde ergens op straat in Enschede, dan zal diegene helemaal gek worden. Zet je hem echter in een klaslokaal neer, dan zal het niet eens zo anders zijn. Het is een statische omgeving.’ Volgens de Hond is er niet alleen behoefte aan technologie in het onderwijs, maar vooral het integeren van technologie in het denken. ‘Mensen moeten kijken naar de vaardigheden die je nodig hebt in de huidige wereld - de technologie die nodig is om hen optimaal bij te staan, en de hulpmiddelen die hierbij optimaal zijn.  Zo zal er meer variatie en stimulans zijn in de informatie die mensen verwerken, zoals al te zien is bij de jongsten, de zogenoemde Ipad-generatie.’
 
Om antwoord te geven op de laatste vraag van de Hond: Bij welke soort is er een grotere verscheidenheid, zebra of de mens? Als mensen onder elkaar is iedereen anders, en zijn alle zebra’s zo ongeveer gelijk. De zebra zal zichzelf als onderscheidend zien, en de mens als grotendeels hetzelfde. Hetzelfde principe geldt in een technologische omgeving: Als je heel actief in virtuele wereld bent ervaar je mogelijkheden, als je vanuit andere wereld kijkt, zie je een ééndimensionaal beeld.
 
Ilse Bal
 
(Foto’s : Gijs van Ouwerkerk)