Meer gedwongen ontslagen

Bij de reorganisatie die voortvloeit uit Route14+ vallen 25 tot 30 gedwongen ontslagen. Dat is meer dan de 10 tot 20 waarover het college eerder sprak en meer dan de 16 die het CvB vorige week aankondigde in het reorganisatieplan. In die nota is de faculteit MB met 10 tot 15 gedwongen ontslagen nog niet meegenomen. In november wil het College instemming van de Universiteitsraad. Die ziet echter nog wel wat haken en ogen die tot vertraging kunnen leiden.

Het reorganisatieplan zoals het College van Bestuur dat afgelopen week openbaarde, spreekt van 120 arbeidsplaatsen die verdwijnen bij de faculteiten CTW, EWI, TNW en GW, de op te heffen instituten IMPACT en IBR, en enkele ondersteunende diensten. Het grootste deel van de mensen verlaat de UT volgens natuurlijk verloop: ze hebben een aflopend tijdelijk contract of gaan met pensioen. Hun functie wordt niet opnieuw ingevuld. Zestien mensen verliezen gedwongen hun baan.

In dit plan was de reorganisatie bij de faculteit MB nog niet meegenomen. Voor de zomer stapte decaan Paul van Loon op omdat hij het niet eens kon worden met het College van Bestuur over het invullen van de bezuinigingen aan zijn faculteit. Collegevoorzitter Anne Flierman verwacht dat het reorganisatieplan van MB komende maandag of de week erop gereed is. Daarin staan nog eens tien tot vijftien gedwongen ontslagen.

MB moet een miljoen euro bezuinigen als taakstelling Route14+. Dat er vergeleken met andere faculteiten zoveel medewerkers worden ontslagen, komt omdat de faculteit al met een financieel gat kampte dat nog moet worden gedicht. Ook telt MB relatief weinig mensen die tegen de pensioenleeftijd aan zitten. Uitdiensttreding volgens natuurlijk verloop is daardoor moeilijker.

Het College legt het complete reorganisatieplan begin oktober ter advies voor aan de Universiteitsraad. Die moet er een maand later mee instemmen, voordat het college mag beginnen met de uitvoering. UR-voorzitter Frits Lagendijk vraagt zich af of die termijn wordt gehaald. Het zou hem niet verbazen als de planning van het CvB vertraging oploopt. ‘Van MB hebben we nog niets. Het kan zijn dat de reorganisatie bij die faculteit repercussies heeft voor de hele nota. We hebben nu al vragen en discussie over de financiële onderbouwing. Misschien dat we zo veel twijfels hebben dat we niet alles kunnen afhandelen in deze cyclus.’

Dat zou een flinke tegenvaller zijn voor het College van Bestuur. Pas als wordt ingestemd met het reorganisatieplan kan het CvB een sociaal plan opstellen met de vakbonden. Flierman: ‘Er zal een stevige discussie plaatsvinden. Maar overal in Nederland moet fors worden bezuinigd. De Universiteitsraad moet zich ervan bewust zijn dat we niet op een eiland leven.’

Lagendijk zegt zich niet onder druk te laten zetten. ‘Linksom of rechtsom zullen we het verwijt krijgen dat we de boel ophouden en zo de onzekerheid onder het personeel langer laten duren. Voor ons staat echter zorgvuldigheid voorop.’ Bovendien is een belangrijke rol weggelegd voor de faculteitsraden. U-raadslid Herbert Wormeester: ‘In juni hebben wij het College gevraagd: we hebben te maken met keuzes van decanen, leg de plannen daarom neer bij de faculteitsraden. Wij moeten die raden nu de gelegenheid bieden hun advies te geven.’

Behalve op de financiële onderbouwing heeft de universiteitsraad kritiek op de manier waarop keuzes zijn gemaakt om vakgroepen op te heffen of samen te voegen. In totaal verdwijnen er zes vakgroepen. Vijf bij TNW en een bij CTW. Die laatste faculteit voegt bovendien negentien andere leerstoelen samen tot tien nieuwe onderzoeksgroepen.

‘We hebben in juni ingestemd met de criteria’, aldus Lagendijk. ‘Uit de onderbouwing is echter niet duidelijk hoe tot een onderverdeling in vakgroepen is gekomen. We hebben het gevoel dat is gezegd als een prof toch met pensioen gaat, dan kunnen we die groep mooi afbouwen. In plaats van te kijken hoe een leerstoel functioneert en hoe die binnen het profiel past. Ook vermoeden we dat vooral is gekozen op hoe goed een vakgroep kan inverdienen en op hoe graag een wetenschappelijk directeur een groep in zijn instituut wenst. Maar bijvoorbeeld onderwijsinbreng, ik vraag me af hoeveel rekening daarmee gehouden is.’

Op een punt lijken Universiteitsraad en College elkaar al te vinden. Lagendijk vraagt zich af hoe verstandig het is om ervaren medewerkers te stimuleren te vertrekken. ‘We staan voor enorme inspanningen. Je gaat een enorm beroep doen op medewerkers, bijvoorbeeld bij het ontwikkelen van een nieuw onderwijsmodel. Hoe houd je de kennis en ervaring die je straks nodig hebt?’

Flierman: ‘Het is ook niet zo dat alle 25 tot 30 mensen worden ontslagen. Hun arbeidsplaatsen worden geschrapt. Maar we zullen zoeken naar een andere functie binnen of buiten de UT. Als dat lukt, dan is het geen ontslag in de formele zin dat ze in de WW komen. We gaan zeker kijken hoe we mensen kunnen inzetten bij het ontwikkelen van het nieuwe onderwijsmodel.’