Ware schat blijkt koude kermis

Tsja, waarom zou je willen presteren als je van hier tot Tokio plat gesubsidieerd wordt. Als het geld toch wel binnen stroomt, waarom zou je dan überhaupt nog de moeite nemen om te komen tot iets wat anderen misschien wel eens zou kunnen boeien. Nee, kunst hoort zichzelf te verdienen blijkt maar weer eens. Die bezuinigingen op cultuur zijn zo gek nog niet.

En als we het toch over geld hebben... Hoeveel heeft dat ACCU-verhaal de UT eigenlijk gekost? Want ik ga er niet van uit dat dit een gratis vriendendienst was. Maandenlang zag ik ze 'inspiratie opdoen' in een ruimte die in diezelfde periode als extra studieruimte dienst had kunnen doen (de UB barstte destijds gedurende enkele weken uit haar voegen), om ons daarnaast bij de ingang van Vrijhof ook nog eens te 'verblijden' met collectief geïmproviseerd misbruik van instrumenten (terwijl in de studiecellen daar vlakbij hard werd geblokt om die benodigde ECTS binnen te halen). Zoveel ruimte en tijd om tot iets te komen en wat is het resultaat: artistiek geklooi in de marge en wat plastic flessen in het water bij Cubicus. Man, man, man, als zelfs de deelnemers al niet weten waar het over moet gaan...

Kan iemand van UReka, PvdUT of CC mogelijk uitzoeken wat dit geintje gekost heeft? Ik ben zeer benieuwd namelijk.

Het UT-lustrum, en het Straattheater “Ware Schat”

Als toeschouwer van het UT-lustrum straattheater “Ware schat”, vorige week op 4 avonden (maandag t/m donderdag) opgevoerd , heb ik die eerste avond heel anders ervaren en heel andere reacties gehoord dan die diep teleurgestelde Sandra Pool van de “Recensie : Ware schat blijkt koude kermis” (UT-nieuws 15 september 2011, blz.3). Een hoog tussen-de-schuifdeuren-gehalte, maar toch ook: mooie koorzang gehoord, spectaculair stijldansen gezien, en genoten van hele goede big-band muziek en klassieke muziek, en van een zwierige abseil van een Carré-vleugel af. En dat lopen van locatie naar locatie achter die vrolijke muziek aan, en achter die fakkeldragers en die vaandels van AKI-studenten, dat had ook wel wat.

Zo kan ik mijn eigen ervaringen en enkele reacties van het publiek samenvatten. Inderdaad, de verhaallijnen van de vier spektakels waren niet goed te volgen als je niet eerst het UT-nieuws gelezen had van 8 september, blz.11 (“Je komt terecht in een wondere wereld”), of het overzicht “ACCU, locatietheater op de campus / Wat te verwachten onderweg”, in Close-Up; 2e jaargang nr.1; uitgave van het Vrijhof Cultuurcentrum. Gelukkig liepen er genoeg mensen mee in de optocht die deze tekst(en) bij zich hadden en er uit voorlazen.

En ja, er was iets met die beiaardier, de eerste avond (geen miscommunicatie: hij was z’n eerste optreden straal vergeten, dat komt bij studenten vaker voor). Maar dat was geen slecht voorteken. Inderdaad, de geluidsversterking liet te wensen over, maar dat is normaal voor een technische universiteit. En het adembenemende abseilen en weer ten hemel opstijgen bij Carré ging gelukkig vlekkeloos. Er was veel klunzigs, maar al met al: veel meer moois en spectaculairs dan klunzigs, en het geheel bood – zoals de bedoeling was – een goed overzicht van wat de culturele verenigingen van de UT, en de AKI, en de studenten alpen club, te bieden hebben.

Nu iets heel anders. Twee jaar geleden was er al een uitgewerkt plan klaar voor een muziekstuk van een uur voor koren, solisten en instrumentalisten, op te voeren ter gelegenheid van 50 jaar UT, b.v. op de dag van de “echte” dies. De UT-lustrumcommissie koos eind vorig jaar, zomaar, zonder overleg, als donderslag bij heldere hemel, voor “iets feestelijks voor De Studenten” (en dat muziekstuk was toch te duur), en toen kwam ACCU in beeld, o.a. bekend van Oerol (Dogtroep). Een straattheatergezelschap, met een heel andere (anarchistische, improviserende) mentaliteit dan we bij de UT gewend zijn. Vandaar, dat ACCU grote moeite had, ondanks zijn tomeloze inzet, genoeg studenten en personeel enthousiast en actief te krijgen voor hun straattheater. (En daarbij had de UT-lustrumcommissie wel eens wat meer aan publiciteit en andere ondersteuning van ACCU mogen (laten) doen.)

Misschien denkt die Sandra die het credo Schitteren gemist heeft nu een beetje milder over haar koude kermis. Alles is veel, voor wie niet veel verwacht; moge zij voortaan ook vanuit die mentaliteit recenseren.

Hans van den Berg

Bestuurslid personeelskoor “De Kringzingers”

Een belachelijk negatieve recensie die in mijn ogen totaal niet overeenkomt met de de leuke voorstellingen die ik heb gezien. Deze werden vol enthousiasme en op een zeer behoorlijk niveau uitgevoerd door onze eigen UT-studenten, die er veel enthousiasme en plezier bij toonden. Mevrouw Pool heeft gelijk dat de regie een chaotische indruk maakte, maar dit doet niet af aan hoe indrukwekkend de organisatie van zo'n grote productie met de beschikbare middelen is geweest. De regisseur maakte zijn chaotische overkomen ook volledig goed door zijn mateloze enthousiasme en inleving. De zure nasmaak waar mevrouw Pool over klaagt, lijkt dan ook het gevolg van onrealistische verwachtingen en een zuurpruimenmentaliteit. Naar mijn mening koestert de recensent veel te hoge standaarden voor een gratis straattheatervoorstelling en toont zij veel te weinig begrip voor kleine missers, in overweging nemende dat het UT-nieuws ook regelmatig met amateuristische fouten gepubliceerd wordt.

Niks aan te merken op de studenten die zich hebben ingezet voor dit "spektakel". Ik vind echter dat de recensie zeker een kern van waarheid bevat. Ook onze vereniging deed mee en de communicatie met ACCU was echt om te huilen. Pas een week van tevoren werd eigenlijk duidelijk wat nu precies de bedoeling was, waardoor het voor ons bestuur moeilijk was om genoeg leden bereid te vinden om mee te werken. Studenten hebben nu eenmaal ook andere dingen te doen...

Op de inzet van de studenten en het uiteindelijke resultaat heb ik dus weinig aan te merken. Maar met duidelijke communicatie, organisatie en degelijke promo had het echt zo-veel meer kunnen zijn.

Wat een belachelijk strenge recensie voor zo'n vrolijke en frisse avond! Ik ben van mening dat het een geweldig spektakel was. Ja er deden uiteraard veel amateurs mee, maar ze hebben er zeker iets moois van gemaakt!

Wat een misser deze recentie!!! Ik vindt het voor theater wat gespeeld wordt door studenten uit cultuur verenigingen, sportvereniging en studenten die uit puur enthousiasme ook mee wouden doen een fantastische show. De verhaaltjes van elk stuk zijn fantasievol, knotsgek en erg humoristisch. Soms lastig te volgen maar ik betwijfel ook of dat de bedoeling is. De poppen, boten, monsters, katapulten etc die allemaal gebouwd zijn doet me versteld staan en de vrolijke muziek en dans maakten het geheel tot een zeer plezant en vrolijke avond. Voor mij enkel een fijne nasmaak van een fantasie en vrolijkheid die je op de UT maar zelden tegenkomt!

Ondanks dat ik zelf deelneem op 1 van de locaties ontgaat mij het verhaal van de andere locaties ook volkomen. Toch denk ik dat met wat meer tekst en uitleg het een leuke show zou kunnen zijn. Ik roep iedereen op om toch vanavond nog te komen kijken, aangezien er ook een hoop leuke dingen zijn te zien op de verschillende locaties

Jammer dat er de eerste avond zoveel mis ging. Maar ook jammer dat er daardoor zo'n negatieve recentie op deze website verschijnt. Ik heb zelf het theater gister(woensdag) bekeken en ik vond het hartstikke leuk. Ik ben dan ook blij dat ik van te voren de slechte recensie niet gezien heb, dan was ik misschien niet eens gegaan. Van organisatorische missers heb ik niets gemerkt en ook het geluid was goed.

Daarom wil ik mensen die vanavond nog willen gaan kijken ook vooral oproepen zich niet te laten weerhouden door het verhaal hierboven!